uzun süredir yalnız kalmamıştım.
çevremde hep birileri varmış, hep bir şeyler oluyormuş.
ben hep oradan oraya, kişiden kişiye taşınıp duruyormuşum.
şimdi ise durdum.
yalnızım. kendime zaman ayırdığım bir yalnızlıktan bahsetmiyorum.
hayatımın önemli bir dönemini yalnız atlatmak zorunda olmayı kastediyorum.
yalnızım.
gözümü kapıyorum, derin bir nefes alıyorum ve hayatımı tek başıma kuruyorum.
kendi evimde, yeni işimde, kendi hayatımda.
yeni alışkanlıklar ediniyorum, hiç susmayan kendimi dinliyorum.
ne kadar çok şey varmış söyleyeceği, yıllarca ona neler neler yüklemişim.
susturuyor beni, ben de susuyorum.
dedim ya, daha önce hiç böyle yalnız kalmamıştım.
"garip ama yeter"
0 yorum:
Yorum Gönder