masal kahramanı

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Bir adama aşık oldum
Bir masal kahramanı...
Daha çok anti-hero kıvamında...
:))))
Onu özlemem yetmiyormuş gibi,
Onun hayatımdaki yokluğu yeteri kadar zor değilmiş gibi,
İşim başımdan aşkın değilmiş gibi;
Oturdum bugün bunu düşündüm...

“Nasıl bir kahraman olurdu acaba?”

Ayağında; hiç çıkarmadığı, eski püskü ve bağcıklarını bağlamayı bir türlü beceremediği converse’leri,
Sırtında; pelerin ya da zırh yerine kendini üzgün hissettiğinde başına geçirdiği kapüşonuyla sweat-shirt’ü,
Elinde; hiç düşürmediği sigarası,
Atının üstünde, beraber uyuyabileceği Yeni Rakı’sı,
Kulağında; obsesifçe düzenlediği playlist’lerle dolu i-podu.

Üşenir, atına binmez. Binse de inmez,
Öyle hız yapmaz, salına salına çakır-keyf ilerler,
Arada durur rakı içer, bir duble de atı içer,
Durup durup yukarıdan, yanından geçen kızların memelerini keser,
Gelen geçene laf atar, gülmekten attan düşer,
Yağmurdan kaçar, çok güneşten kaçar, çamurdan kaçar,
Prensesi kurtarmak için ne kuleye tırmanır, ne de yel değirmeniyle savaşır.
Ali Sami Yen’den dört nala fırlar, Şükrü Saraçoğlu’na uçar.

:) Sanırım yukarıda çizdiğim gibi bir profili olurdu.